© Jeroen Trispel

About

I’m fascinated to find out what drives people. I observe their behaviour, interaction and body language. This naturally leads to the moment to take the picture and if it all works out everything comes together in one image.

My uncle Tijs gave me my first camera when I was fourteen. A heavy, black SLR covered with scratches and dents. Peering through his view finder during a squatters’ protest march he was trampled by police, leaving marks on  him and his camera. This was the camera he wanted me to have. I was  impressed and understood that this serious camera which was still in perfect working order wasn’t handed to me for taking simple snapshots.

For me photography is the best way to capture the stories that I see and hear around me. Through my pictures I share my observations and amazement.

 

Ik ben benieuwd naar wat het is dat mensen drijft. Ik luister, kijk naar hun bewegingen als ze in gesprek zijn en als er stiltes vallen. Het ogenblik om de foto te nemen komt dan vanzelf en als het lukt, valt alles samen in dat ene beeld.

Mijn eerste camera kreeg ik toen ik veertien was van oom Tijs. Een zware, zwarte spiegelreflexcamera vol krassen en deuken. Tijdens het fotograferen van een demonstratie van krakers was hij, turend door zijn zoeker, onder de voet gelopen bij een charge van de ME. Hierbij raakten ze beide aardig gebutst. Deze spiegelreflexcamera mocht ik hebben. Ik was erg onder de indruk en begreep dat ik met deze serieuze camera, die het nog uitstekend deed, niet zomaar kiekjes kon maken.

Fotografie is voor mij de beste manier om vorm te geven aan de verhalen die ik om mij heen hoor en zie. Mijn foto’s zijn mijn manier om te delen wat ik waarneem aan menselijke interactie. Wie mijn foto’s ziet deelt mijn verwondering.

 

  • Recente reacties